วันพฤหัสบดีที่ 20 กันยายน พ.ศ. 2555
เว็บน่าสนใจ
;วันนี้ผมขอแนะนำบล็อกที่แสดงผลงานหนังสือนิทานอีบุ้ค (e-book) หรือหนังสือนิทานอิเล็กทรอนิกส์ ซึ่งเป็นผลงานของนักศึกษารายวิชานวัตกรรมและเทคโนโลยีสานสนเทศเพื่อการศึกษา สอนโดย อาจารย์อัจฉริยะ วะทา หาเพื่อนคนใดต้องการหาความรู้หรือเข้ามาเยี่ยมชมผลงานต่างๆ เข้ามาดูไดีที่ atinno.blogspot.com นะคับ
mv การ์ตูน เพลงตอบหนูที
นี่คือ mv การ์ตูนที่กล่มของพวกเราสร้างขึ้นนะคับเพื่อนลองเข้ามาชมและแสดงความคิดเห็นได้นะคับ
นี่เป็นส่วนหนึ่งในวิชานวัตกรรมและเทคโนโลยีสารสนเทศเพื่อการศึกษา ซึ่งสมาชกิในกลุ่มคือ
นายธีรภัทร วารีกุฎ 533410030231
นายธีรพงศ์ ใจซื่อ 533410030230
นายณัฐณิศวร์ สุขรี่ 533410030224
วันพุธที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2555
โครงสร้างคอร์ด
โครงสร้างคอร์ด
คราวนี้เพื่อนๆอยากทราบมั้ย ครับ ว่าคอร์ดชื่อแปลกๆ
ที่เคยเจอตามหนังสือเพลงทั่วๆไปจะมีโครงสร้างคอร์ดยังไงกันบ้าง ตัวอย่างเช่น Asus4, Caug4, Gdim7 เป็นต้น เป็นไงครับ แค่เห็นชื่อคอร์ดก็ถึงกับขยาดเลยใช่มั้ยครับ แต่อันที่จริงก็ไม่ได้ยากอย่าง ที่คิดกันหรอกครับ เพราะแต่ละชื่อมีโครงสร้างของมันชัดเจน ตามชื่อเรียกอยู่แล้ว เพียงแต่เรามักจะหลีกเลี่ยง คอร์ดเหล่านี้ด้วยความไม่คุ้นเคย โดยการใช้คอร์ดใกล้เคียงแทน เช่น Asus4 จับยังไงก็ไม่รู้ บางทียังไม่ทันเห็น หน้าของคอร์ดเลยด้วยซ้ำ ก็เลี่ยงไปจับคอร์ด A แทนซะแล้ว ซึ่งการใช้คอร์ดแทนดังกรณีเช่นนี้ก็ไม่ได้ผิดอะไร หรอกครับ เพราะคอร์ดที่ดูชื่อยากๆเนี่ย อันที่จริงมันก็มีพื้นฐานมาจากคอร์ดหลักๆของมันเอง งงรึเปล่าครับ ว่ากันง่ายๆ คือ เสียงของแต่ละคอร์ดถูกแบ่งออกเป็น 2 ทางหลักๆ คือ 1.ทาง Major ซึ่งเวลาเขียนชื่อคอร์ดส่วนใหญ่เราจะละคำว่า "Major" เอาไว้ เช่น คอร์ด A เรียกเต็มๆว่า คอร์ด "เอเมเจอร์" เขียนเต็มๆว่า Amaj แต่อย่างที่บอกแหล่ะครับว่าเราจะละคำนี้เอาไว้ และเรียกกันสั้นๆว่า "คอร์ดเอ" และเขียนสั้นๆว่า "คอร์ด A" 2.ทาง minor เวลาเขียนจะนิยมแทนคำว่า minor ด้วยตัว m เล็ก ตัวอย่างเช่น Am อ่านว่า "เอไมเนอร์" ในกรณีที่เราคิดว่าคอร์ดที่ใช้ในเพลงจริงๆนั้นมันยากเกินไป ก็สามารถใช้คอร์ดหลักแทนได้ แต่จะต้องคำนึงถึง ว่าคอร์ดนั้นๆ เป็นคอร์ดในทาง Major หรือ minor สังเกตุง่ายๆครับ ถ้ามีตัว mเล็กติดอยู่ด้วยแสดงว่าเป็นคอร์ดใน ทางไมเนอร์ แต่ถ้าไม่มีก็แสดงว่าเป็นคอร์ดในทาง Major ครับ ตัวอย่างเช่น ถ้าเราเจอคอร์ด Asus4 แล้วไม่รู้ว่า จับยังไงก็ให้จับคอร์ด A แทน เพราะมันเป็นคอร์ดในทางเมเจอร์ และถ้าเจอคอร์ด Bm9 ก็อาจจะจับคอร์ด Bm แทนก็ได้ครับ เพราะมันเป็นคอร์ดในทางไมเนอร์ครับ
อย่างไรก็ตาม คอร์ดบางคอร์ดมีเสียงที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัว
ยากที่จะใช้คอร์ดหลักมาแทนได้ฉะนั้นผมอยาก
ให้เพื่อนๆได้ลองศึกษาโครงสร้างของคอร์ดต่างๆดูบ้าง
เพื่อที่จะได้เข้าใจความเป็นมาของแต่ละคอร์ดและจะได้ ไม่กลัวมันอีกต่อไป
|
ขั้นคู่
หลังจากทีผมให้แบ่งบันความรู้เรื่องการบันทึกโน๊ตและบรรทัดห้าเส้นแล้ว คราวนี้ผมได้นำวีดีโอการสอนขั้นคู่ซึ่งเป็นทฤษฎีขั้นบรรไดต่อจากเรื่องตัวโน๊ตและบรรทัดห้าเส้น
วีดีโอชุดนี้จะบอกถึง ชนิดของขั้นคู่ ชื่่อขั้นคู่ การเขียนขั้นคู่ และคุณภาพของขั้นคู่ และการปฏิบัติการนำไปใช้ในการเล่นดนตรีผมหวังว่าวีดีโอชุดนี้จะเป็นนประโยชน์ต่อผู้ที่ต้องการศึกษาเรื่องขั้นคู่อย่างมากคับ
บรรทัด 5 เส้นกับตัวโน๊ต
บรรทัด 5 เส้นกับตัวโน๊ต
เรื่องดนตรีนี่ตอนเป็นเด็กๆเคยบ้าเรียนด้วยตัวเองอยู่พักนึง แต่ก็ไม่ได้ทุ่มเทให้มันอย่างต่อเนื่อง ก็เลยเป็นแบบเรียนๆเล่นๆบ้างทีก็ทิ้งไปเลยไม่ได้สนใจ จนกระทั่งซื้อ iphone มาแล้ว download โปรแกรม mini piano มาลองเล่นดูก็ชักเริ่มอยากเรียนอยากศึกษาขึ้นมาอีก
ล่าสุดเมื่อประมาณ 2-3 เดือนที่ผ่านมาได้ไปทำ project ที่บ้านเพื่อน ซึ่งเค้ามี piano อยู่หลังนึงเลยลองเล่นดู ก็เพิ่งรู้ว่าเราสามารถแกะตัวโน้ตเพลงได้ถ้าเราร้องเพลงนั้นเป็น แต่ยังใส่ cord ใส่ลูกเล่นอื่นๆไม่ได้
หลังจากวันนั้นได้ไปรื้อหนังสือทฤษฎีดนตรีเก่าๆออกมาอ่าน ซึ่งเหมือนเดิมคืองงและไม่เข้าใจ เลยลองใช้วิธีกลับไปสู่พื้นฐานเอา Guitar มาดีดไล่ตัวโน๊ตแบบง่ายๆนั้นคือ C Major Scale ตามรูป
c major scale
รูปที่แสดงคือสัญลักษณ์ที่ใช้ในการบันทึกโน๊ตสากลแยกออกเป็นส่วนๆดังนี้
- เส้นแนวนอนเรียกว่า “บรรทัด 5 เส้น” (Staff)
- สัญลักษณ์ด้านซ้ายสุดเรียกว่า “กุญแจประจำหลัก” (Clef) ในรูปนี้เป็นประเภท “กุญแจซอล” (G-clef)
- เส้นแนวตั้ง 2 เส้นด้านขวาสุดเรียก “เส้นกั้นห้องคู่” (Double Bar)
- สัญลักษณ์รูปตัวกลมเรียกว่า “ตัวโน๊ต” (Note) ในรูปนี้เป็นประเภท “โน๊ตตัวกลม” (Whole Note)
ระดับเสียง/ความถี่ของตัวโน๊ต
การเรียกระดับเสียงของตัวโน๊ตตามที่นิยมกันจะเรียก โด, เร, มี, ฟา, ซอล, ลา, ที หรือแทนด้วยตัวอักษรภาษาอังกฤษ C, D, E, F, G, A, B โดยที่โน๊ตตัว “โด” (C) เป็นระดับเสียงต่ำไล่ไปจนถึงโน๊ตตัว “ที” (B) ซึ่งเป็นระดับเสียงสูง ความถี่ของตัวโน๊ตแต่ละตัวเป็นดังนี้
- โน๊ตตัว “โด” มีความถี่ 262 Hz (Midle C หรือ คีย์ที่ 40 ของเปียโน)
- โน๊ตตัว “เร” มีความถี่ 294 Hz
- โน๊ตตั “มี” มีความถี่ 330 Hz
- โน๊ตตัว “ฟา” มีความถี่ 349 Hz
- โน็ตตัว “ซอล” มีความถี่ 370 Hz
- โน็ตตัว “ลา” มีความถี่ 440 Hz
- โน๊ตตัว “ที” มีความถี่ 495 Hz
หรือถ้าต้องการหาความถี่ของคีย์เปียโนแต่ละคีย์สามารถหาได้จากสูตร
โดยที่ n แทนหมายเลขคีย์ของเปียโนตั้งแต่คีย์ที่ 1 -88
บรรทัด 5 เส้น (Staff)
มีลักษณะตามชื่อที่เรียกเลย คือเป็นเส้นแนวนอน 5 เส้นเว้นระยะระหว่างเส้นเท่าๆกัน เห็นเป็นเส้น (Line) 5 เส้น เป็นช่อง (Space) 5 ช่อง เส้นล่างสุดเรียกว่า “เส้นบรรทัดที่ 1″ เรียงไปจนถึงเส้นบนสุดเรียก “เส้นบรรทัดที่ 5″ และเช่นเดียวกันช่องด้านล่างสุดเรียก “ช่องบรรทัดที่ 1″ เรียงไปจนถึงช่องบนสุดเรียก “ช่องบรรทัดที่ 4″
เส้นและช่องดังกล่าวมีไว้สำหรับบ่งบอกระดับเสียงของตัวโน๊ตที่นำมาวาง โดยที่เส้นหรือช่องด้านทางล่างแทนระดับเสียงต่ำ ทางด้านบนจะแทนระดับเสียงที่สูงขึ้น ถ้าตัวโน๊ตที่บันทึกมีระดับเสียงสูงหรือต่ำกว่าช่วงของบรรทัด 5 เส้น จะใช้ “เส้นน้อย” (Ledger Line) มาช่วยเสริม ตามตัวอย่างในรูปแสดงให้เห็นว่าตัวโน๊สด้านล่างสุดจะมีเส้นน้อยขีดทับอยู่
ระดับเสียงของแต่ละเส้นหรือช่องจริงๆแล้วจะขึ้นอยู่กับกุญแจประจำหลัก แต่ที่นิยมจะมีกุญแจซอล กับกุญแจฟา ตัวอย่างในรูปเป็นกุญแจซอล หมายความว่าเป็นการกำหนดให้เส้นบรรทัดที่ 2 เป็นโน๊ตตัวซอล และถ้าเราไล่ัตัวโน๊ตแต่ละเส้นบรรทัดจะได้
- เส้นบรรทัดที 5 แทนโน็ตตัว “ฟา” (F)
- เส้นบรรทัดที่ 4 แทนโน๊ตตัว “เร” (D)
- เส้นบรรทัดที่ 3 แทนโน๊ตตัว “ที” (B)
- เส้นบรรทัดที่ 2 แทนโน๊ตตัว “ซอล” (G)
- เส้นบรรทัดที่ 1 แทนโน๊ตตัว “มี” (E)
เช่นเดียวกันถ้าเราไล่ตัวโน๊ตแต่ละช่องบรรทัดจะได้
- ช่องบรรทัดที่ 4 แทนโน๊ตตัว “มี” (E)
- ช่องบรรทัดที่ 3 แทนโน๊ตตัว “โด” (C)
- ช่องบรรทัดที่ 2 แทนโน๊ตตัว “ลา” (A)
- ช่องบรรทัดที่ 1 แทนโน๊ตตัว “ฟา” (F)
กุญแจประจำหลัก (Clef)
ทำหน้าที่กำหนดตัวโน๊ตของบรรทัด 5 เส้น มีอยู่ 3 ประเภทคือ
เส้นกันห้อง (Bar Line)
เส้นกันห้องใช้สำหรับแบ่งบรรทัด 5 เส้นออกเป็นส่วนๆ เท่าๆกันเพื่อใช้สำหรับกำหนดอัตราจังหวะของดนตรี และแบ่งดนตรีออกเป็นท่อนๆ
ประเภทของเส้นกันห้อง (Bar Line) มีดังนี้
- เส้นกั้นห้อง (Standard) สำหรับกั้นระหว่างห้อง
- เส้นกันห้องคู่ (Double) สำหรับกั้นแต่ละท่อนของดนตรี เช่น ท่อน Intro, ท่อนเนื้อร้อง, ท่อนคอรัส เป็นต้น
- เส้นจบ (End) สำหรับบอกท่อนจบเพลง
- Begin Repeat <ยังหาชื่อไทยไม่ได้>
- End Repeat <ยังหาชื่อไทยไม่ได้>
- Begin and End Repeat <ยังหาชื่อไทยไม่ได้>
ตัวโน๊ต (Note)
ตัวโน็ตคือสัญลักษณ์ใช้บอกระดับเสียงและความยาวของเสียงดนตรี โดยที่ระดับเสียงดนตรีดูจากตำแหน่งของตัวโน๊ตที่วางอยู่บนบรรทัด 5 เส้น ส่วนความยาวของเสียงดูจากลักษณะของตัวโน๊ตซึ่งมีลักษณะดังต่อไปนี้
ถ้าจะเทียบว่าตัวโน๊ตแต่ละตัวเท่ากับกี่จังหวะเราใช้สัญลักษณ์ที่เรียกว่า “เครื่องหมายกำหนดจังหวะ” (Time Signature) เป็นตัวบ่งบอก
เมื่อก่อนเคยเข้าใจมาตลอดว่าโน๊ตตัวดำ (Quarter Note) มีค่าเท่ากับ 1 จังหวะเสมอ ซึ่งจริงๆแล้วไม่ใช่
ตัวอย่า่งสัญลักษณ์เครื่องหมายกำหนดจังหวะ (Time Signature) ที่แสดงในรูป คือตัวเลข 4 ด้านบนและด้านล่าง
- ตัวเลขด้านบนแสดงจำนวนของจังหวะใน 1 ห้อง ในที่นี้คือ 4 จังหวะ
- ตัวเลขด้านล่างเป็นตัวบอกว่าโน็ตตัวใดแทน 1 จังหวะ ในที่นี้ 4 หมายถึงโน็ตตัวดำ (Quarter Note) แทน 1 จังหวะ ถ้าเป็น 2 หมายถึงโน๊ตตัวขาว (Haft Note) แทน 1 จังหวะ ถ้าเป็น 8 หมายถึงโน็ตตัวเขบ็ต 1 ชั้น (Eighth Note) แทน 1 จังหวะ เป็นต้น
บุญฮักษา ๖
บุญฮักษา ๕
สมัครสมาชิก:
บทความ (Atom)

